Informacje
Animalterapia zajmuje się leczeniem osób starszych i niepełnosprawnych przy pomocy zwierząt. Jedną z najpopularniejszych dziedzin Animalterapia jest hipoterapia, czyli terapia z zastosowaniem koni. Jednak także koty mogą być terapeutami chorych, mówimy wtedy o „kototerapii” lecz fachowa nazwa to Felinoterapia.
Koci doktor powinien spełniać kilka warunków; musi być przynajmniej jednorocznym osobnikiem, gdyż dopiero po tym czasie zwierze jest odpowiednio przystosowane i jego układ odpornościowy jest na tyle rozwinięty, by kotek nie zakaził się czymś w szpitalu. Oprócz wieku wymagany komplet szczepień i badań oraz świadectwo zdrowia, kot musi poza tym być przyzwyczajony do przebywania w różnych warunkach, w towarzystwie innych zwierząt i hałasu. To ważne, gdyż kot nieprzyzwyczajony do różnych warunków mógłby łatwo się spłoszyć i podrapać chorą osobę. Wśród takich sytuacji są też podróże samochodem i innymi środkami komunikacji. Koci terapeuta musi być przyzwyczajony do przemieszczania się do pacjentów. Najważniejsze jednak by kot po prostu dał się lubić, głaskać i być często przytulanym.
Koci terapeuta musi spełniać jeszcze jeden warunek- musi mieć cierpliwego właściciela. Opiekun takiego kota pełni rolę wolontariusza, który poświęca swój czas na odwiedzanie szpitali i ośrodków dla osób chorych i niepełnosprawnych, często też zabawia odwiedzane osoby rozmową i swoim towarzystwem. Żeby właściciel i jego kot mogli pracować jako filoterapeuci muszą przejść przez określone procedury.
Jeżeli zespół spełnia wstępne warunki, zostaje zaproszony kurs, gdzie oceniona zostanie przydatność kota w terapii. Prowadzący zajęcia tworzą symulacje mające na celu sprawdzenie zachowania kota w trudnych warunkach. Właściciele uczestniczą też w rozmowach z psychologami o tym, jak rozmawiać z chorymi i prowadzić spotkania w ośrodkach dla chorych. Po ukończeniu kursu kot i jego właściciel otrzymują certyfikat i mogą brać udział w terapii.
Wolontariusz nie tylko przyprowadza kota, zajmuje się też prowadzeniem rozmowy- najczęściej o swoim pupilu lub o sobie. Musi też umieć słuchać, gdyż często pacjenci przypominają sobie o swoich dawnych podopiecznych i snują opowieści o czasach, kiedy byli ich właścicielami.
Każda wizyta powinna trwać nie dłużej niż godzinę, mniej więcej raz w tygodniu. Jeśli jednak właściciel w trakcie wizyty zauważy, że kot męczy się szybciej, powinien możliwie skrócić czas wizyty żeby nie przemęczać zwierzęcia i nie zrazić go do przyszłych wizyt.
Ciekawe artykuły
Decydując się na wzięcie do domu małego kotka, powinniśmy zdobyć podstawowe informacje na temat fizjologii i rozwoju kota.
Koty wolne nie posiadające domu dożywają średnio do 7 lat. Ich udomowieni przyjaciele mogą żyć nawet 20 lat! Oczywiście jest to uzależnione od płci kota i prowadzonego przez niego stylu życia, temperamentu i warunków w jakich żyją. Wykastrowane osobniki żyją dłużej, głównie ze względu na brak ryzyka wystąpienia chorób, które dotykają niewykastrowane zwierzęta.
Koty stosunkowo szybko się rozwijają, maleństwa osiągają samodzielność po 12 tygodniach od przyjścia na świat, najczęściej wtedy zabierane są od matki i przekazywane w ręce nowych właścicieli. Dzieciństwo kociąt kończy się z chwilą, gdy osiągają dojrzałość płciową.
O starym kocie możemy mówić, gdy osiąga mniej- więcej 10 rok życia. Często właśnie wtedy pojawiają się pierwsze wyraźne objawy starości. Pojawiają się wtedy problemy z kamieniem nazębnym, upośledzeniu ulegają prawie wszystkie zmysły. Starsze osobniki stają się wolniejsze i bardziej wrażliwe na wszelkie zmiany.
Temperatura ciała kota wynosi 38 do 39 stopni Celsjusza. Jeśli temperatura kota wzrasta do 39.5 stopnia, oznacza to, iż kot jest...... Czytaj więcej >>
Reklama
najlepszy serwer, serwer vps, apartamenty poznan bukiety, Ekrany elektryczne, W krakowie kotły kupisz w wielu miejscach, strzyżenie psów kraków, Kwiaciarnia Internetowa, elektrownie wiatrowe